Arjan Akkermans van Akkermans Carrosserie: De mooiste vruchten pluk je naderhand

‘Je hoort soms zeggen dat je bij overnames gewoon moet cashen en de deur achter je moet dichttrekken’, zegt Arjan Akkermans (60). ‘Ben niet voor het geld gegaan, maar heb me nog voor vijf jaar aan Akkermans Carrosserie verbonden. Niet in de laatste plaats voor mijn mensen. Sociaal en betrokken? Ja, maar dat heeft ook te maken met mijn privésituatie.’


Ma 23 Mei 2022

Arjan Akkermans schuwt de openhartigheid niet. Dat zijn dochter hem voor een groot deel als mens gevormd heeft, steekt hij dan ook niet onder stoelen of banken. En hij legt hij uit waarom hij het oudste carrosseriebedrijf van Europa, dat hij jarenlang gepassioneerd met zijn moeder runde, vorig jaar voor driekwart aandeel liet overnemen.

Carrosseriebloed

‘Je hebt een sociale en morele verplichting richting de continuïteit voor je medewerkers, beter gezegd collega’s’, zegt de algemeen directeur, sinds 1982 in dienst. ‘Zo ook richting je klanten. We hebben met hen projecten die zo’n vijftien jaar meegaan.’ Acht jaar geleden ontmoette hij als bestuurslid van Carrosserie.nl de broers Stijn en Roel Hertogs. Toen werd het zaadje geplant. Ze hadden het samen al wel eens besproken. Over samengaan, samen sterker worden. Het onderlinge respect was altijd groot. Nooit haalden ze personeel bij elkaar vandaan. Hertogs opereert weliswaar in dezelfde branche, maar richt zich alleen op transport. Door Akkermans krijgt ze er internationale speciaalbouw bij. Akkermans kan profiteren van een sector waar de groten alleen maar groter worden. Akkermans Carrosserie en Hertogs zijn nu nog twee op zichzelf staande entiteiten. ‘Ik kon de broers Hertogs ervan verzekeren dat ze niet bang hoefden te zijn en dat we een goede toekomst tegemoet gaan’, gaat de achtste (!) generatie verder. ‘Vele potentiële kopers zijn de revue gepasseerd. Maar Hertogs is, net als wij, een familiebedrijf met carrosseriebloed in de aderen.’

Koninklijke Hofleverancier

Akkermans Carrosserie is een carrosseriebedrijf uit 1811 dat speciale nieuwbouw wagens maakt voor o.a. de medische sector, broadcasting en overheid (defensie, brandweerwagens, ambulances, politiewagens, etc.). Of zoals Arjan het zelf omschrijft: ze maken eigenlijk een doos waarin iets vervoerd wordt. Haar kracht is dat Akkermans het hele interieur inclusief alle aansluitingen en elektronica meeneemt. Een markant weetje is dat het bedrijf tot de allereerste carrosseriebedrijven behoort dat ingeschreven stond bij de Kamer van Koophandel. Ze draagt dan ook met trots het predicaat Koninklijke Hofl everancier. Arjan tekende nog voor vijf jaar bij om te ondersteunen bij de overname. Fuseren was geen optie. Zoon Corneel heeft andere interesses, dus is er geen opvolging en Stijn en Roel zijn pas halverwege de veertig. Het overnametraject duurde negen maanden. Er was geen noodzaak bij beiden, uitgangspunt was continuïteit. ‘Het is even wennen’, merkt Arjan op. ‘Ik deed eerst alles alleen. Nu kijken er twee mee. Maar dat is goed. Ze doen het om te willen leren. Zakendoen is vertrouwen hebben. Ik moet hen opleiden in mijn klantenkring, want op het vlak van Europese aanbestedingen hebben zij geen ervaring. Valkuilen zie ik niet. Ik leg mijn portemonnee blindelings bij hen op tafel en zij bij mij.’

Andrea

Vertrouwen hebben leerde Arjan drieëntwintig jaar geleden, toen er een telefoontje van het ziekenhuis kwam. Dochter Andrea was geboren, maar had door zuurstoftekort ernstige beschadigingen opgelopen. Samen met zijn vrouw draagt Arjan de zorg over haar. ‘Andrea woont bij ons. We willen niet anders’, vertelt de ondernemer die kinderarts wilde worden, maar na 5 atheneum stopte met leren. Zijn moeder zag hem na het overlijden van Arjan’s vader graag in de zaak. ‘Onze dochter spreekt met een spraakcomputer, eet sondevoeding en zit in een elektrische rolstoel die tevens haar hoofd bedient. We zijn twintig jaar geleden naar België verhuisd zodat mijn vrouw dichter bij haar familie kon zijn terwijl we hier een kilometer vandaan woonden. Ik rijd nog steeds elke dag 125 kilometer heen en weer. Andrea is heel slim. Ze doet een dag per week administratief werk op de Universiteit van Gent. Je leert relativeren, prioriteiten stellen. Vooral vertrouwen hebben. Ook in je werk. Mijn collega’s heb ik voorzichtig ingelicht, hen verzekerd van een goede toekomst. Ze zijn blij met de duidelijkheid. Ik heb overnames gezien waarbij mensen voortaan op targets werden beoordeeld. Daar geloof ik niet in.’

Geluk aan je zij

Akkermans Carrosserie wil de speciaalbouw verder uitrollen. Specialistischer worden in interieur, elektra en hydrauliek. De buitenkant van de wagens opbouwen in Roosendaal bij Hertogs en meer productie gaan aannemen in Oud-Gastel. ‘We behouden onze eigen namen’, licht Arjan toe. ‘Bovendien, als we Hertogs gaan heten, moeten we het predicaat Koninklijke Hofleverancier inleveren. Dat zou zonde zijn.’ Ook al is Arjan geen kinderarts geworden en zou hij in een tweede leven dolgraag een studententijd mee willen maken, bevalt zakendoen hem goed. ‘Je kunt nog een hele goede ondernemer zijn, maar zonder geluk kom je niet ver’, stelt hij. ‘Waarom krijgt de ene de opdracht wel en de andere niet? Zo ben ik zes jaar bezig geweest met auto’s bouwen voor Ghana. Zes jaar! En nu mag ik tweeënveertig containers aan ze leveren. Je moet geduld hebben. De mooiste vruchten pluk je naderhand.’

Tekst: Jeanette van Haasen
Fotografie: Kees Bennema

< Alle nieuwsberichten