Hoewel ze beweert van klein, knus en lelijk te houden, is Charlotte Molenkamp vooral bekend om haar monumentale, heftige schilderijen vol virtuoze kleurenpracht. Haar werk weerspiegelt wie zij is: een warm, integer gevoelsmens.

Charlotte Molenkamp is een van de meest vooraanstaande kunstenaars van Nederland. Nico Molenkamp leerde zijn dochter de kneepjes van het vak maar bovenal leerde hij haar kijken. Jaren later is Charlotte uit de schaduw van haar vader gestapt en zijn haar schilderijen terug te vinden in menige collectie, zoals die van het Koninklijk Huis.

Kunst als habitat
'Dat ik opgegroeid ben in een milieu dat kunst uitademt, heeft mij uiteraard als kunstenares mee gevormd. Als kind voelde ik me echter op school geregeld een buitenbeentje met ouders die kunstenaars waren. Mijn ouders deden dingen net iets anders dan andere ouders. Ik weet nog dat mijn moeder uit een lap stof kleurrijke rokjes maakte terwijl ik op dat moment slechts droomde van een rokje van pepita-ruit', lacht Charlotte. 'Maar het heeft me wel geleerd te improviseren. Hoewel mijn vader een paar uur lesgaf, was hij als kunstschilder toch vooral een vrije beroepsbeoefenaar. Vooral in de beginjaren hebben we het niet altijd breed gehad. Toch zijn wij als kind nooit iets tekort gekomen; mijn ouders wisten altijd van weinig iéts te maken. De visie dat overal iets van te maken valt, heb ik van hen meegekregen. Daarnaast heb ik uiteraard veel van mijn vader geleerd. Op een natuurlijke manier, bijna spelenderwijs, heeft hij me in het vak geïnitieerd. Wanneer hij op zaterdag met de fiets naar de kunstacademie reed, mocht ik soms mee. Dan keek ik gespannen toe hoe hij een stilleven opstelde voor de les van maandag. ‘Pak maar een paar dingen en gooi ze hier maar neer’, zei hij dan. Op die manier leerde ik naar kleuren en vormen kijken.'

Van vastigheid naar vrijheid
Na een kort intermezzo in het balletonderwijs, kiest Charlotte voor de beeldende kunst. Aan de Tilburgse Academie voor Beeldende Vorming krijgt ze onder meer les van haar vader; behalve ‘vader’ en ‘zielsverwant’ wordt hij dus ook haar docent. Na haar afstuderen vindt ze een baan in het onderwijs zodat ze zich naast het leraarschap op de ontwikkeling van haar eigen werk kan richten. 'Met twee vrije beroepers (Charlotte is getrouwd met componist-pianist Ad de Roij) onder één dak en twee kleine kinderen wil je toch wat vastigheid,' legt Charlotte uit, 'bovendien hadden we net dit pand gekocht.' Charlotte en Ad wonen in een monumentale villa, amper honderd meter van het huis waarin ze opgroeide. 'Dankzij die betaalde baan kon ik de benodigde materialen bekostigen en investeren in mijn kunstenaarschap. Toch heb ik die vastigheid vrij snel losgelaten; het feit dat mijn werken inmiddels hun weg vonden naar bedrijfscollecties heeft daarbij ook wel een rol gespeeld.'

Bedrijfscollecties
Op de vraag of bedrijven haar werken kopen omdat ze ze mooi vinden of als verstandige investering, antwoordt Charlotte: 'Het mooiste is uiteraard als iemand mijn werken aankoopt omdat hij of zij er verliefd op is. Het grootste compliment dat men mij kan maken is dat mijn werk emotie oproept of dat het een verhaal laat zien dat men aan anderen wil vertellen. Dat zijn de puur persoonlijke aankopen. Anderzijds heb ik heel veel te danken aan het zakenleven. Iemand als Sacha Tanja is bepalend geweest voor mijn succes. Zij kocht als eerste een groot aantal van mijn olieverfschilderijen aan voor de collectie van de ING bank. Ook Henk Peijnenburg ruimde in zijn collectie een prominente plaats in voor mijn werk. En de Tilburgse bedrijven Akkermans & Partners en De Beer Accountants & Belastingadviseurs hebben eveneens een grote collectie van mijn werk aangelegd.'

Plaatsvervangend zakelijk
Of er in het huidige economische klimaat minder in kunst geïnvesteerd wordt? 'Ik denk dat men minder impulsief kunst koopt; een werk moet toch een zekere duurzaamheid hebben. Gelukkig heb ik weinig te maken met het financiële aspect van mijn werk en hoef ikzelf bijvoorbeeld nooit te onderhandelen over de prijs van mijn schilderijen. Dat is maar goed ook want ik ben allesbehalve zakelijk; je kunt me gerust a-zakelijk noemen. Ik ben dan ook erg blij dat mijn zaken behartigd worden door de galerieën waar mijn werk hangt, zoals die van Matisse en Caroline Etienne in Oisterwijk. En Ad is er uiteraard ook nog,' lacht Charlotte, 'hij beschikt gelukkig wel over een zakelijk gevoel. In feite zijn wij elkaars tegenpolen. Ad is een klassieke bijna barokke geest terwijl ik slordiger ben, ik plaats de dingen niet, geef hen geen structuur. Toch raken we elkaar in onze diversiteit. Als hij componeert, zie ik een verhaal en ik zet het in gedachten om in beelden; omgekeerd denk ik dat hij soms muzikaal mijmert als hij naar mijn schilderijen kijkt.'