‘Helemaal waar, maar gelukkig kijkt Arno voorlopig nog met mij mee’, reageert Patrick, zeventien jaar in dienst. ‘Arno is altijd als een vader voor me geweest en nog. Ik ben dankbaar dat ik de kans krijg om de zaak voort te zetten.’ Arno: ‘Het is een keigoed jong. Ik gun ‘m dat.’
24-karaats goud
Daarmee haalt hij goud in huis, want Patrick heeft hart voor De Glascentrale met een 24/7 glasservice. Hij stond als jonge werkvoorbereider alle dagen zelf glas te snijden, op zaterdagen stond hij in z’n eentje. Zowat alle facetten van het vak heeft hij gezien. Arno: ‘Het was de bedoeling dat hij al eerder een kantoorfunctie zou krijgen, maar ik kon hem in het magazijn nog niet missen. Nieuw personeel vinden was lastig en is nog steeds een uitdaging.’
Familie
Patrick zal steeds meer taken gaan overnemen en Arno draagt die graag over omdat hij alle vertrouwen in hem heeft. Niet in de eerste plaats omdat zijn neefje ook zijn petekind is, maar omdat Patrick kennis van zaken heeft. ‘Dat is een grote pre, ook als het je familie betreft’, zegt Arno. ‘Verder is hij net zo gruwelijk eigenwijs als zijn oom. Ik wil best iets van iemand aannemen, maar dan moet dat wel onderbouwd zijn. Dat heeft hij net zo.’
Eigen koers verzilveren
Laat je niet misleiden, trap niet in verkooppraatjes. Lessen die de eigenaar de toekomstige opvolger proactief meegeeft. ‘En als je groter wordt, kun je niet alles meer zelf in de gaten houden’, ervoer hij aan den lijve. Patrick luistert aandachtig, hij is als een spons. De continuïteit van de onderneming lijkt bezegeld. Over een poosje een halve dag minder werken lijkt Arno wel wat. ‘Vind ik prima’, zegt Patrick kalm. ‘Als z’n telefoon maar aan staat.’
TEKST JEANETTE VAN HAASEN
FOTOGRAFIE JULES VAN IPEREN