Column Sylvester Eijffinger: Financiële repressie holt koopkracht en spaargeld uit


Uitgave: Mei-Juni 2016
Thema’s: Economie Financieel advies Financiële crisis Column Politiek

Mijn Economische Barometer van april 2016 daalt van 7,3 naar 7,1 vergeleken met februari. Mijn toelichting op dit cijfer is als volgt;

Kabinet Rutte sleept zich naar de eindstreep. Terugkijkend zien we dat de coalitie van PvdA en VVD het grootste deel van haar regeerperiode bezig is geweest met bezuinigingen en lastenverhogingen. Tegelijkertijd was de regering minder streng voor zichzelf: de Nederlandse staatsschuld en het overheidstekort zijn in beperkte mate teruggedrongen. ’s Lands financiën liggen in Brussel onder het vergrootglas, mede door de kosten voor migranten, minder aardgasinkomsten en stijgende overheidsuitgaven.

De huidige rente en inflatie zijn voor Nederland als schuldenaar prettig; de regering ziet de schulden van overheden geleidelijk en bijna onzichtbaar wegsmelten. Tezamen met de lage reële rente (het verschil tussen rente en inflatie), die al jaren negatief is, verslechtert dit de financiële positie van burgers en bedrijven. Deze financiële repressie tast al een aantal jaren de koopkracht van spaartegoeden van consumenten en ondernemingen voortdurend aan.

Spaarders en beleggers, die moeite hebben om de reële waarde van hun vermogen op peil te houden, slagen hier in veel gevallen alleen in door grotere risico’s aan te gaan. De op volle toeren draaiende geldpers van de Europese Centrale Bank maakt het er niet beter op. Zo ontstaan luchtbellen in onder andere beleggingen in vastgoed, goud en zilver en leggen we de basis voor de volgende financiële crisis. Zo begint alles weer van voren af aan.

Het tijdperk van financiële repressie is nog lang niet afgelopen. Net als Nederland vertikken veel landen in de eurozone het om hun tekorten en schulden terug te dringen. Terwijl structurele hervormingen van de arbeidsmarkt, belastingen, gezondheidszorg, pensioenen en woningmarkt in veel gevallend dringend nodig zijn, samen met het verminderen van bureaucratie en regelgeving. Zulke ingrepen zijn bij de meeste regeringen niet erg populair.

< Alle thema's