Vrouw in Business: Nancy en Françoise van Rhee

Een uiterst conservatieve sector, de crisis die hevig woedde, een onvermijdelijke reorganisatie. De omstandigheden waren allesbehalve optimaal toen ‘de zussen Van Rhee’ het bedrijf van hun vader overnamen. Toch twijfelden ze geen seconde. ‘We hadden vertrouwen in de kracht van het bedrijf.’


Uitgave: Maart-April 2016
Thema’s: Vrouw in Business Bouw Familiebedrijf Industrie Producties

‘Het heeft altijd deel uitgemaakt van ons bestaan. Meer nog, het voelde als een tweede thuis. Al helemaal toen we er als jonge twintigers zelf deel van gingen uitmaken. Toen vader stierf (medio 2012) hadden Françoise en ik maar één missie: het bedrijf overeind houden en zorgen dat het in de toekomst bestaansrecht heeft’, stelt Nancy van Rhee.

Twee zussen met één doel
Sinds hun aantreden, ruim tweeëntwintig jaar geleden, is er veel veranderd. Françoise begon als manusje-van-alles en koos na een jaar voor de commerciële kant. Nancy daarentegen begon op de personeelsafdeling. Kort na haar aantreden waren er problemen op de werkvloer. ‘Ik wil de productieafdeling wel gaan leiden’, stelde ze haar vader toen voor. ‘Weet je wel waaraan je begint?’ vroeg hij. ‘Nee, maar er is genoeg hulp in huis en al doende leert men’, was haar antwoord. Dat laatste is onmiskenbaar het geval. Beide zussen groeiden in hun functie. Françoise werd verantwoordelijk voor de nkoop en Nancy werd algemeen directeur van Prefab Beton Veghel. Een samenwerking waar beiden zich probleemloos in kunnen vinden. ‘Het is goed om je sterke punten te omhelzen maar ook je zwakkere punten te aanvaarden’, zegt Françoise. ‘Ik vind het dan weer sterk van mijn zus dat ze aangeeft dat dit niet haar ding is’, meent Nancy.

Tandje minder
‘Grote strategische beslissingen worden met elkaar overlegd, maar voor de rest geven we elkaar de ruimte. We laten elkaar vrij in wat we doen en vertrouwen elkaar. Wat onze respectievelijke sterktes zijn? Françoise is ematigder, minder strak. Ze doet me vaak vanuit andere perspectieven naar een bepaalde situatie kijken.’ ‘Omgekeerd bewonder ik Nancy om haar doorzettingsvermogen’, aldus Françoise. ‘Ja, maar soms kan het wel een tandje minder’, lacht Nancy. ‘Ik word niet snel geremd door angst. We vullen elkaar dus mooi aan.’

Het rondje maken
Met de nieuwe generatie Van Rhee kwam er ook een nieuwe visie op het bedrijf, zij het met behoud van de traditionele waarden. ‘Investeren met eigen geld, zorgen dat je autonoom blijft, niet van anderen afhankelijk zijn; het zijn kernwaarden die we van kleins af aan meekregen en die we blijven koesteren. Wat we wél anders doen? Ik denk dat wij eerder versterking van buitenaf inschakelen. Meer de samenwerking zoeken als dat voor kansen zorgt. Waar vader vooral gericht was op de techniek binnen het bedrijf, besteden wij meer aandacht aan het organisatorische. De markt heb je niet in de hand, maar je kunt er wel voor zorgen dat het bedrijf zo gestroomlijnd mogelijk blijft. Dan is het zaak de vinger aan de pols te houden. Steeds weer het rondje te maken om te kijken wat (nog) beter kan. Aandacht voor de mens achter de functie is daarbij essentieel. Net als aandacht voor details, want die kunnen het verschil maken.’

Denkoefening
Grondig reorganiseren, was een van de eerste dingen die moesten gebeuren na het overlijden van de oprichter. ‘We zijn gaan nadenken over wat ons sterk maakt. Die denkoefening deed ons besluiten om te focussen op onze corebusiness. Wat geen corebusiness was, werd afgestoten of verkocht. Tegelijk zijn we gaan investeren. Datzelfde jaar (2012) hebben we een volledig nieuwe productiehal in gebruik genomen om het werk optimaler en efficiënter te laten verlopen. Het zat al langer in het vat, maar door de crisis hebben we die stap sneller genomen. Ook de reorganisatie was iets dat zich allang aandiende. Het moest gewoon gebeuren. We hadden geen keuze. Gelukkig ervaart iedereen het vandaag als een noodzakelijke én positieve ingreep.  ‘Vader heeft een heel mooi bedrijf neergezet, wij proberen het de komende jaren nog mooier te maken’, besluit Françoise.

Tekst: Gerda Baeyens
Fotografie: Marjo van de Peppel

< Alle thema's