Het leek me zaak weer eens terug te keren bij m’n advocatenleest. Al dat ge&%* over de rechtsstaat, al die snedigheid… Mensen willen nuttige info, Jaap. Ok. Hét concurrentiebeding. Een internationaal chauffeur van een transportbedrijf stapte over naar een concurrent.

De chauffeur had een gebruikelijk concurrentiebeding in zijn arbeidsovereenkomst staan. De kantonrechter vond dat de werknemer het concurrentiebeding gewoon moest nakomen en zijn werkzaamheden voor de concurrent diende te staken. Het hof – en later ook de Hoge Raad – dachten daar heel anders over.

Gedrang in een krappe arbeidsmarkt

Het transportbedrijf had in de procedure aangegeven dat de concurrentiebedingen die het in de arbeidsovereenkomsten met haar chauffeurs had opgenomen vooral bedoeld waren de continuïteit van de bedrijfsvoering te waarborgen, nu die - als gediplomeerde medewerkers overstappen - in het gedrang zou komen in een krappe arbeidsmarkt. Deel 1 van binden en boeien. Dit doel, oordeelde het hof, heeft niets te maken met het beschermen van opgebouwde knowhow en goodwill, maar alles met een poging werknemers te beletten over te stappen.

Inherent aan het in dienst nemen van

Het hof redeneert dat het gegeven dat een werknemer bij zijn vertrek kennis en ervaring die is opgedaan bij zijn werkgever ‘meeneemt’ inherent is aan zijn vertrek. Dat een nieuwe werkgever profi jt heeft van de kennis en ervaring is inherent aan het in dienst nemen van een werknemer met kennis en ervaring. Een concurrentiebeding biedt geen bescherming tegen het vertrek van een ervaren werknemer maar alleen tegen de aantasting van de opgebouwde knowhow en goodwill van de werkgever. De Hoge Raad borduurt hierop voort: ‘Geen rol speelt het belang van de werkgever om een werknemer nog een zekere tijd in dienst te houden, ook niet indien de werkgever tijd nodig heeft om in een krappe arbeidsmarkt vervangend personeel te vinden.’

Knowhow en goodwill

Je zult dus anders moeten gaan binden en boeien. In de praktijk zal een concurrentiebeding in de meeste gevallen echter toch een dubbelfunctie hebben en houden: zowel bescherming van knowhow en goodwill als een middel om werknemers aan je te binden. De juridische praktijk zal zijn dat in procedures het eerste belang zal worden opgevoerd en het tweede onbenoemd zal blijven. Werkgevers zijn tenslotte net normale mensen. Saai? Volgende keer weer over de teloorgang van de rechtsstaat. Veel grappiger.